Wednesday, July 30, 2014

ආදර මන්දාකිනි...........................

මන්දාකිනි..............
මල් කැකුලක් අතින් අරගෙන ,
පිනි කැට වැටෙන 
හිමිදිරි උදැසන...............,
අහිංසක දෑසින් සිනා සෙන..
පුංචි සිත්තරාවී......
මට ඔබේම වන්නට ඉඩ දෙනවද....
අහිංසකාවිය ඔබ...
මගේම 
මන්දාකිනිය පමණි ඔබ................................

කොහේදෝ ඉදන් එන සිහින් සුලන් රැලි දගකාර කෙස් රෝදේ පැටලුනේ සුදු කමුල් දෙකට කෝල බවක් ලබා දෙන ගම්න්ය... කොන්ඩ එක කරල් දෙකක් වෙන්න බැදලා ඉස්කෝලෙට යන පුංචි සුරංගනාවි දිහා  නන්දා බලන් හිටියේ අහිංසක ආඩම්බරයක් හිත් කොනක රන්දගනය...ඉරණම කොහොම නපුරු කම් කරත් සැනසිමකට තියෙන්නේ දරුවෝ දෙන්නගේ මුනවල් බලන එක විතරයි........


අම්මා ........................,
මම ගිහින් එන්නම්...
අම්මගේ කෑම මේසෙට තියල තියෙන්නේ...
උණු වතුරත් රත් කරලා තියෙන්නේ...
සුමනා නැන්දා අවම තේ ටිකක් හදවගන්න.....
අම්මා මමයි,මල්ලි එනකන් පරිස්සමින් ඉන්නට ඕනේ....
දවලට තියෙන බේත් ටික වෙලාවට බොන්න අම්මා..

මගේ පුතාලට රත්නත්‍රයේ පිහිටයි!!!!..

හිත හිරි වෑටෙන ලොබ කමින් නන්දා කෙල්ල යන පර බලන් හිට්යෙ හෑමදාම හුරු පුරුදු කදුලු කෑට ඈස් වල රදවගෙන..

හිත් පින් නෑති අහස යට ජීවිතේ සොයා ගිය අපේ කලේ මන්දකිණියක්
කෙසේ ජීවිතයට මුහුන දෙවිද,,,????

No comments:

Post a Comment